Bağımlı mı? Bağlı mı?

Sevgili anneler
Uzun zamandır aklımda olan bir konu ile ilgili görüşümü sizinle paylasacağım.
Bugün sizi düşünmeye ve kritik yapmaya davet ediyorum .
Bir insan dünyaya geldiğinde ilk  evlat kimliğini kazanıyor, okula gidiyor öğrenci ve evlenip eş oluyor.
Bu örnekler çoğaltılabilir.
Tüm bunların yanında aslında bir kul olduğunu unutturmadan, çocuğumuza kulluk bilincini ya da kendi kendine karar alma mekanizmasını kullanmasına ne kadar izin veriyoruz?
Şunu demek istiyorum makul ölçüler çerçevesinde çocuğumuzun isteklerine cevap verebiliyor muyuz?

Görüyorum bazı ailelerden çok basit bir durum dahi olsa sabrımız yok ve izin vermiyoruz .
Farkında olmadan çocuğumuzu ona saplantılı ya da ısrarcı hale getiriyoruz.
Oysa onunda gönlünü hoş yapmak, hayrına olan durumlarda ne güzel olur.
Peygamber davranışıdır. Mübarek çocukları sevindirmeyi pek sever ve tavsiye ederdi.
İşte Rabbimizin emanetinin isteklerine ne kadar saygılı olabiliyoruz ?
Her an değil sevgili anneler tolere edilebilir bir zaman dilimi esnek bir zaman bırakılmalı, Hayata diye düşünüyorum .
Yasaklarla büyüdük o yasak bu yasak !
Ne çok serbest ne de çok katı olmak lazım. Bunun orta yolunu çocuklarımızla iletişim halinde olarak oluşturabilirsiniz.
“Çocuğum çok içine kapanık bana anlatmıyor” ifadelerinizi duyar gibiyim.
İnanın sabır ve şefkat ile bu süreci nasıl olumluya çevirdiğinize sizde şahit olacaksınız.
Yeterki tepkilerimizi iyi kontrol edelim. Anlık düşünülmeden verdiğimiz tepkili hallerimiz veya heyecanla evladımızın anlattığı cümleleri büyük bir hızla alıp kendimizin devam edişi ve onun tüm anlatma hevesini kırışımız.
Bizimle paylaşım içinde olmamasının sebebi bizim bu davranışlarımız olabilir mi?
Onunda birey olduğunu bize bağımlı olmadığını kabullenmek kolay değil biliyorum ama şunu akılda iyi tutmak biz ebeveynler için çok önemli bizler bağımlı evlatlar değil, bağlı evlatlar yetiştirmeliyiz.
Onun hakları olduğunu ilerde toplumda bir insan olarak yer edineceğini unutmamalıyız.
Hayır dediğimiz şeylerin mantıklı açıklamalarını muhakkak çocuğumuza eksi ve zararlı olduğunu makul iletişim diliyle anlatmalıyız.
Gereksiz inatlaşma kısmına bu şekilde müsade etmememiş oluruz.
Dinlemeyi önce bizden öğrenmeli evladımız, kendisine sevgiyle bakan bir çift göz ile.
Sakin ve sabırlı bir sekilde onunda kul insan olduğunu unutmadan ….

0 yorum
21.12.17


Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?