Çocuklarıma Daha Çok Vakit Ayırırdım

Yaş kemale erdi vakit su gibi geldi geçti. Yüreğim buruk bir acı ile kıvranıyor. Ne yapsam bu acıdan kendimi alamıyorum. “Niye çocuklarımla daha çok zaman geçirmedim” diye o kadar içim yanıyor ki, ifade etmekte zorlanıyorum.
Hayat koşuşturması, yaşadığım sıkıntılar, endişeler, vs….tüm bunların canımdan can olan evladım ile hakkıyla ilgilenmeme nasıl engel olmasına müsade ettim. İnanın hala aklım almıyor.
Hep yanı başımda duracaklarınımı zannettim? Öyle bir düşünce içinde olduysam nasıl bir gafletin içindeymişim, çok şaşkınım.
Bir gün gelecek onlarda yuvadan kendi hayatlarına uçup gidecekler,
gerçeğini nasıl düşünemedim.
Nasıl ve keşke sözcükleri gözlerimin önünde uçuşuyor.
Fakat ben artık hiçbir şey yapamıyorum.
Yalnızım gözden kaçırdıklarıma pek bir hayıflanıyorum.
Oysa yavrularım ne çok ısrar ederlerdi  “Anne nolur birlikte oynayalım” diye ya bulaşık, ya çamaşır nerde şimdi yaptığım onca işler? Hani nerdeler?  hepsi boş hepsi yalan oldu ne yazikki .
Önümdeki tek gerçek pişmanlığım, ne zormuş ahhhh keşke döngüsünün içinde kaybolmak.
Ve çözümsüz bir duygunun esiri olmak.
Nasılda kelebekler gibi etrafımda uçuşur coşarlardı.
Hayatlarındaki tek sevgi yoldaşı bendim oysa, hep paylaşım içinde olmaktı arzuları.
O anlarıma uzaktan seyirci oluyorum geçmişe yaptığım yolculuklarda.
Gördüğüm manzara, bugünüme geri döndüğümde beni  hüsran duygusu ile baş başa bırakıyor.
Aslında onların en çok istediği anneleri ile biraz zaman geçirmek.
Ahhhh onlar heyecanla bir şey anlatırken “sonra sonra çok işim var şimdi” diye geçiştirmeseydim.
Bak şimdi gözlerinin içine bakıyorum bana bir şey anlatsınlarda heyecanla dinleyeyim diye nerdeee…. Bul bulabilirsen geçti artık o sevgi ve ilgi treni. O tren artık başka gönüllere yolcu taşıyor.  Onlarında hayatlarında yoğunluk ve telaş var artık.
Sevgili genç anneler siz siz olun çocuklarınız ile doya doya içinize sindire sindire her anın tadını çıkararak vakit geçirin.
Rumuz; ÇOK ÜZGÜN
Resim: Gulilebulbul sitesi

2 yorum
13.12.17


Yorumlar (2 Yorum)

  • Bir annenin çocularıyla vakit geçirmesi için yardımcıya ihtiyacı vardır ev işi önemli, mobilya dükkanı gibi evlerde oturmak için evlat larımızı ihmal ediyoruz aa ya eve aniden misafir yada komşu falan gelirse düzenli olsun temiz olsun güzel koksun oda parfümleri falan.

    Halbuki sürekli yaşanılan bir evde iş biter mi hele de küçük çocuklar varsa çocuk oyun oynayarak büyür gelişir sokakta oynaması gerekir ama malesef kaçırılma söz konusu olduğundan ve konu komşuda ilgilenmediğinden anne ile çıkabilir işte bu da bir sorun anne çocukları alıp dışarı çıkınca evin işi yine kalıyor eve dönünce yine çocuklar ihmal.

    Üç tane evladım var üçününde yaşına göre ihtiyacı var yorulmamak bitkin düşmemek mümkün değil ama gelde bunu anlat.

    Biraz bi yardım istesen yakınsan aaa bizim zamanımız da makine bile yoktu ne yi yapamıyor sunuz neye yetişemiyor sunuz vır vır vır dır dır dır laf laf. Hadi kimse den fayda yok ne anneanne ne babaanne ne dedelerden.

    Hele de eşi de yardımcı olmuyorsa bide çenesi de varsa sadece eleştirmek için dünya ya gelmiş bir insan gibiyse o evi ve çocuk ları siz tahmin edin.

    Evlilik emek ister karşılıklı fedakarlık ister hoşgörü ilgi ister.

    Çocuklarımı çok seviyorum ve onların büyürken yaptıklarını keşfetmelerini öğrenmelerini gülerek izliyorum onlar bir kere büyüyecek ve ben bunu kaçırmak istemiyorum işe gidip para kazanıp o parayıda kreş falan verip çocuğu anneden mahrum etmek anneninde çocuk büyütmeden mahrum kalması üzücü.

    Evet çocuk büyütmek çok zor ama çok da keyifli ve öğretici

  • Cok duygulandim, cok etkilendim. Butun anneler bunun farkinda olabilse keske, benim bile anne olmadigim halde burnumun diregi sizladi ve gozlerimden yaslar akti. Bir anne icin ne buyuk pismanliktir tahmin edemiyorum..

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?